2019 rodzina zjednoczona na modlitwie 2018 rodzina zjednoczona na modlitwie 2017 rodzina zjednoczona na modlitwie 2016 rodzina zjednoczona na modlitwie

III. KOŚCIÓŁ MISYJNY

1. Ujęcie biblijne

Co to oznacza, że Kościół jest misyjny?
Kościół, którego jesteśmy członkami jest Kościołem z natury misyjnym, czyli posłanym. Jego misyjna natura i jego posłannictwo mają swe ostateczne źródło w Trójcy Świętej.

Kościół jest misyjny, ponieważ swymi korzeniami wyrasta ze zbawczej misji Jezusa Chrystusa oraz misji Ducha Świętego, zgodnie z zamysłem Boga Ojca, który pragnie zbawienia wszystkich ludzi.

Jezus, pełniąc zbawczą misję na ziemi, mówił o sobie: także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo po to zostałem posłany (Łk 4,43).

Jezus tę misję zbawczą, dla której był posłany na ziemię przez Ojca, wypełnił swoim życiem, nauczaniem i czynieniem cudów, którymi potwierdzał swoje nauczanie. Przekazał ją potem Apostołom, którzy mieli strzec tego depozytu i rozwijać go w Kościele, ponieważ „[...] Kościół bierze swój początek z ewangelizacji Jezusa i dwunastu Apostołów” (Evangelii Nuntiandi 15).

Jezus mówił Apostołom i nam objawił, że Bóg, który jest Miłością, zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu (1 J 4,9). Jezus Chrystus został posłany przez Ojca. A następnie od Ojca Jezus posłał Kościołowi Ducha Świętego jako pierwszy i żywy dar. Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Ducha Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie (J 15,26).

Kościół usiłuje głosić Ewangelię wszystkim ludziom z najgłębszej po- trzeby swojej natury oraz z nakazu swojego Założyciela Jezusa Chrystusa: Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami aż do skończenia świata (Mt 28,18-20).

Tymi słowami Jezus tak jak posyłał Apostołów do głoszenia Dobrej Nowiny o zbawieniu wszystkim narodom, tak i dzisiaj nas posyła do głoszenia Ewangelii.

Jakie jest zadanie Kościoła misyjnego?
Kościół jest powołany do kontynuowania misji zbawczej Chrystusa pod przewodnictwem Ducha Świętego, który jest duszą Kościoła i nadrzędnym podmiotem całej misji kościelnej – uczył nas św. Jan Paweł II w Redemmptoris Missio (nr 21).

Kościół jest misyjny nie tylko, dlatego że kontynuuje posłannictwo Jezusa, lecz dlatego, że ma udział w Jego władzy. Kościół został posłany i dzisiaj On sam może posyłać swoich wyznawców do przepowiadania Chrystusa i kształtowania wspólnoty wierzących.

Św. Jan Paweł II mówiąc o potrzebie głoszenia kerygmatu, nauczania budzącego wiarę, zachęcał, aby nie bać się głosić, że człowiek jest kochany przez Boga! Oto proste a jakże przejmujące Orędzie, które Kościół jest winien człowiekowi. Każdy chrześcijanin może i musi słowem oraz życiem głosić: Bóg cię kocha. Chrystus przyszedł dla ciebie, Chrystus dla ciebie jest „Drogą, Prawdą i Życiem”.

Wiara chrześcijańska rodzi się i rozwija u ludzi przez głoszenie Ewangelii, bo „spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawić wierzących” (1 Kor 1, 21). A więc wiara jest owocem łaski Bożej i usłyszanego Słowa Bożego. Jak św. Paweł pisze w Liście do Rzymian: wiara rodzi się z tego co się słyszy, tym zaś co się słyszy jest słowo Chrystusa”  (Rz 10,12-15,17).

A więc jego pierwszym i najważniejszym zadaniem jest głoszenie Dobrej Nowiny o zbawieniu. Św. Paweł w jednym z listów stwierdza: biada mi gdybym nie głosił Ewangelii (1 Kor 9,16).

2. Z nauczania Kościoła

Czy tylko apostołowie zostali wezwani do głoszenia Ewangelii?
Słowa, które Jezus skierował do apostołów: „Idźcie i głoście” odnoszą się także do każdego chrześcijanina, który ma obowiązek dawania świadectwa i ewangelizowania.

Polega to na realizowaniu swojego życiowego powołania bycia uczniem – misjonarzem w tym środowisku i w takich okolicznościach, w jakich żyje.

Misyjność jest prawdziwym fundamentem Kościoła, jak wynika wyraźnie także z Dekretu o działalności misyjnej Kościoła (nr 2): „Kościół pielgrzymujący jest misyjny ze swej natury, ponieważ swój początek bierze wedle planu Ojca z posłania (ex missione) Syna i z posłania Ducha Świętego. Plan ten zaś wypływa «ze źródła miłości», czyli z miłości Boga Ojca”.

Cała wspólnota Kościoła ma za zadanie głosić Ewangelię Chrystusa zarówno słowem jak i całym swoim życiem. Misja dotyczy istnienia Kościoła a w konsekwencji bycie chrześcijaninem nie znaczy tylko „wykonywać” misję, ale znacznie więcej, oznacza bycie misjonarzem. To kwestia „być lub nie być”: jeśli brakuje «natury» nie jestem misjonarzem, w konsekwencji nie jestem chrześcijaninem. „Misyjność to DNA Kościoła”.

Wszyscy ochrzczeni są powołani, jak uczył nas św. Jan Paweł II do świętości i do działalności misyjnej. Wszyscy z chrztu świętego jesteśmy mi- sjonarzami. Nakaz misyjny: „Idźcie i nauczajcie...” obowiązuje wszystkich ochrzczonych.

Jak możemy realizować nasze powołanie do działalności misyjnej?
Mówiąc o misyjności Kościoła, pierwsze co przychodzi nam na myśl, to świadomość wielkiej liczby księży, sióstr i braci zakonnych czy też świeckich, którzy wyjeżdżają do innych krajów, aby głosić Dobrą Nowinę.

Obecnie z Polski pracuje na misjach ponad dwa tysiące misjonarzy i misjonarek. Także na Wschodzie pracuje ich ponad tysiąc. Natomiast pięć miliardów ludzi na świecie nie zna Chrystusa.

Wszyscy ochrzczeni jesteśmy uczniami – misjonarzami. Uczniami, bo przyjęliśmy wiarę. Misjonarzami, bo powinniśmy przekazywać wiarę. Spoczywa na nas wielka odpowiedzialność za niesienia Chrystusa w swoim środowisku i aż po krańce ziemi. Naszym zadaniem jest ponownie odkrywać Ducha Świętego, który działa w Kościele i jest głównym sprawcą misji.

Trzeba więc naszego powrotu do Wieczernika zostawienia tam lęku i strachu a wyjścia w pełni mocy Ducha Świętego jak Apostołowie, którzy stali się świadkami Jezusa Chrystusa aż po krańce ziemi.

Tym pierwszym środowiskiem ewangelizacji, czyli mówienia o Chrystusie ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym jest rodzina. Chrystusa mamy głosić i świadczyć o Nim wśród naszych sąsiadów, w miejscach, gdzie się uczymy, pracujemy i przebywamy.

Jesteśmy odpowiedzialni za zbawienie drugiego człowieka także żyjącego na innym kontynencie. Dołączmy do grona misjonarzy i misjonarek poprzez nasze bezpośrednie zaangażowanie w niesienie Chrystusa.

Wspomagajmy to wielkie dzieło misyjne Kościoła poprzez modlitwę, ofiarowanie cierpieć i pomoc materialną jako dar serca. Czynimy to z zapałem i gorliwością. Pomagają naw w tym cztery Papieskie Dzieła Misyjne: Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary, Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci, Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła i Papieska Unia Misyjna. (www.missio.org.pl)

Jak również pomaga nam w tym Komisja Episkopatu Polski ds. Misji z jej agendami: Dzieło Pomocy Ad Gentes, Miva Polska, Centrum Formacji Misyjne www.misje.pl, a także zgromadzenia zakonne i fundacje misyjne.

Dlaczego placówki misyjne organizują szkoły, szpitale, itp...?
Oczywiście, że najważniejszą misją jest głoszenie Ewangelii. Jednak realia jakie zastają misjonarze i misjonarki wymagają konkretnych działań, aby zaspokoić podstawowe ludzkie potrzeby. Głodny, czy schorowany człowiek nie będzie w stanie słuchać, chociażby najpiękniejszej historii o Jezusie.

Najpierw trzeba zaspokoić jego różne potrzeby, a potem głosić. Dlatego też oprócz głoszenia Dobrej Nowiny, misjonarze i misjonarki realizują posługę misyjną w konkretnych dziełach, organizując: szpitale, szkoły, domy opieki, przytułki dla dzieci, jadłodajnie, studnie, ośrodki dla osób uzależnionych i skrzywdzonych przez innych... Zgodnie z wypełnianiem słów Jezusa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” Mt 25, 40.

Dlaczego papież Franciszek, mówiąc o misyjności, zachęca do wyjścia na peryferie?
Papież Franciszek, często zachęca nas do wyjścia na peryferie – nie tylko te geograficzne, ale także egzystencjalne. Takimi peryferiami są ludzie, którzy żyją jakby Boga nie było.

Peryferiami są miejsca i sytuacje, w których obecna jest bieda materialna, ubóstwo duchowe, samotność, smutek, choroba, więzienie, cierpienie, obojętność... Peryferiami dziś są także wszelkie sytuacje, gdzie wierni są najbardziej narażeni na napaść tych, którzy pragną ograbić ich z wiary i nadziei.

Papież zachęca: „Kościół musi tam iść z Chrystusem, gdyż wszyscy powinni móc doświadczyć radości czucia się kochanymi przez Boga”. Papież zachęca nas do nawrócenia misyjnego i bycia w drodze, bo katolik to człowiek posłany do innych z dobrą nowiną o zbawieniu.

Jak Kościół ełcki może realizować wezwanie do „misyjnego wyjścia”?
W liście pasterskim Biskupa Ełckiego na Adwent 2016 r. czytamy: „także Kościół ełcki jest wezwany do misyjnego wyjścia, do wyruszenia w drogę, do wyjścia na peryferie naszych parafii z Ewangelią Chrystusa i aż po krańce ziemi. Z zapałem misyjnym winien iść do potrzebujących światła Ewangelii, do tych, którzy zatracili smak wiary, żyjących na jej obrzeżach.

Ma wyruszyć w drogę, aby być świadkiem Jezusa Chrystusa. Niech szczególnie niedziele wielkanocne będą takim wyjściem na ulice, na peryferie naszych miast i wiosek. Do tego wyjścia zachęcam wszystkich ochrzczonych, a członków różnych wspólnot, stowarzyszeń i ruchów katolickich proszę, by stali się organizatorami tej formy ewangelizacji w naszych miejscowościach”.

I Kongres Misyjny Diecezji Ełckiej

Aby nasza świadomość misyjna ożywiała się i abyśmy odnowili nasz zapał misyjny to w roku jubileuszowym 25-lecie naszej diecezji będzie zorganizowany I Kongres Misyjny Diecezji Ełckiej. Będą trzy stacje:

  • Stacja Dziecięca – 1 czerwca
  • Stacja Młodzieżowa – 17 czerwca
  • Stacja Dorosłych – 21 października.

Natomiast Niedziela Misyjna (22 października), będzie niedzielą Kongresową we wszystkich parafiach. Biskup Ełcki zachęca duchownych i wiernych świeckich do zaangażowania się w przygotowywanie Kongresu w duchu odpowiedzialności za nasz mandat misyjny.

Niech planowany Kongres Misyjny rozbudzi świadomość, że każdy ochrzczony, który spotyka Boga, nie może milczeć o Nim i Jego miłości. Nie może zachować tego spotkania wyłącznie dla siebie.

3. Dialog rodzinny wokół tematu

W celu pogłębienia tematu o misyjności Kościoła zachęcamy do rozmowy w gronie rodzinnym w oparciu o pytania:

  • Czy potrafię mówić innym o Bogu?
  • Jakim jestem misjonarzem poprzez swoje słowa i świadectwo?
  • W jaki sposób wspieram misje?
  • Do czego zachęca mnie Ojciec Święty, mówiąc, że mam wychodzić na peryferie?

4. Świadek wiary: św. Jan Paweł II – Największy Misjonarz naszych czasów:

całkowicie oddany Maryi. Prowadził głębokie życie duchowe, a przy tym zawsze był otwarty na drugiego człowieka. Wśród głównych tematów naucza- nia i troski duszpasterskiej Jana Pawła II były: orędzie o Bogu wychodzącym ku człowiekowi, Bogu miłosiernym, obrona życia, wartości rodziny i godno- ści człowieka, obrona biednych i wykluczonych społecznie.

Zwracał uwagę na przełomowy charakter przemian społecznych i duchowych, zachodzących w drugiej połowie XX wieku. Zabiegał o to, aby człowiek w czasie przemian szukał odpowiedzi, zwracając się ku Chrystusowi, w Duchu Świętym i przez Maryję. Swoją troską Pasterską w sposób szczególny otaczał ludzi młodych, czego wyrazem są m.in. Światowe Dni Młodzieży.

Modlitwa św. Jana Pawła II za misje
Błogosławiony bądź, Boże, za świadectwo
Twoich misjonarzy. To Ty natchnąłeś ich serca
zapałem apostolskim, ze opuścili na zawsze swe
rodziny i ziemie ojczysta, aby przyjechać tutaj,
na ziemie sobie nieznana i głosić Ewangelie
tym, których uważali za swoich braci.

Błogosławiony bądź Boże, za wszystkie laski,
jakie spływają na ten lud, przez ich słowa,
przez ich ręce oraz ich przykład. Poświęcili oni
swe życie aż do końca. Tutejsza ziemia przyjęła
w siebie ich śmiertelne szczątki – niektórych
zaledwie po roku pracy misyjnej. Widocznie
trzeba było, aby ziarno, które padło w ziemie,
obumarło, aby moc przynieść owoc obfity.
Spraw, o Panie, aby ten Kościół zroszony ich
potem i krwią osiągnął dojrzałość. Aby zrodził
wiele synów i córek, którzy by zastąpili tych,
którzy odeszli. Ażeby imię Twoje było wielbione
na całej ziemi.
Amen

5. Warto...

Odmówić tajemnicę różańca w intencji rodzin, aby były silne Bogiem.